تبليغاتX
این نیز بگذرد

این نیز بگذرد

خوبرویان جهان رحم ندارد دلشان

عشق شوق مرگ فاخته ایست برای رسیدن به دلباخته اش

التماس درحتی ست به آب جوی

عشق لذت نهان است

انشای تمام روان است

زبان چشم است

دیوانگی عقل است

رسوایی قلب است

تن یه تن جنگ است

آماده گوش به زنگ است

هزار رنگ است

خیلی زرنگ است

عشق جرات و دیوانگی ست

جنگ سرد است و دگر هیچ...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/02/28ساعت 10:57 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

دیرگاهی ست که دستی بد اندیش دروازه کوتاه حانه ما را نکوفته است و من در تو نگاه می کنم در تو نفس می کشم و پاکی اسمان در رگ من است
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/02/28ساعت 10:49 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

زان آتش عشقی که نهفته است به جانم

خاکستر غم مانده به جانم خشک و تری نیست

چشم طلب اندر ره تو باز است

افسوس که از سوی تو ای یار خبری نیست

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/01/30ساعت 10:3 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

باز اين ترانه ها را عشق است

رخش سرخ باد پا را عشق است

عشق درگير غروب درد است

باز هم طلوع ما را عشق است

آي از خانه زخم و گريه

غربت بغض گشا را عشق است

آي از آب و هواي بي عشق

بادبان ناخدا را عشق است

اهل بي مرزترين دريا باش

آي اهل همه جا را عشق است

از غزل باختگان مي ترسم

شعرهاي بي هوا را عشق است

اي قشنگ سازها آوازها

روزهاي بي عزا را عشق است

 

                                                               با تشکر از عقیل

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/11/26ساعت 1:17 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

از چه من ديـــــــوانه ديـــــــــوانه ترم امشب

                                            از نغمه مســتانه مســتانه ترم امشب

گر عاشق درويشم بي چيزم و بي خويشم

                                           بر مسند شــاهانه شــاهانه ترم امشب

افسانه بسي خواندي افسانه ي من بشنو

                                           چون من زهر افسانه افسانه ترم امشب

ســوزم كه من دلخون مجنون ترم از مجنون

                                           از خانه ويـــــــــرانه ويـــــــــرانه ترم امشب

دل بي مي و پيمانه مســت است ز جانانه

                                           از ســـــاقي و ميخانه ميخانه ترم امشب

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/11/26ساعت 1:10 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

یه کم فکر کنیم

اگه يه كم فكر كني مي‌بيني زندگي ارزش زنده بودن رو نداره.

اگه يه كم بيشتر فكر كني مي‌بيني زندگي ارزش مردن رو هم نداره.

اما اگه خيلي فكر كني مي‌بيني مردن و زنده بودن ارزش فكر كردن رو نداره.

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/11/25ساعت 7:22 بعد از ظهر  توسط نینا  | 


از ما جدا گشتي شدي يار دگري
هر گوهر اشك تو شد آينه دار دگري
ساقي مرا جامي بده زان مي كه مدهوشم كند
چون مردم چسمان او شد مي گسار ديگري
صبر و قرار از سينه چون رخشي گريزان ميشود
زانكه دل جانان ما شد بي قرار ديگري
بايد كه از سيلاب اشك ديدگانم بگذري
اي كاروان گر مي روي سوي ديار ديگري
از ما گريزان مي شوي چون شمع گريان مي شوي
تا كي پريشان مي شوي بر حال زار ديگري
در آرزوي وصل توسويت شتابان آمديم
اما دريغا مانده اي در انتضار ديگري
با صالحي ديگر مگوي از گرمي آغوش خود
چون شد خزان عشق ما اينك بهار ديگري

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/11/25ساعت 7:14 بعد از ظهر  توسط نینا  | 

یادش به خیر اون روزا


به چشماي خودت قسم

                                     ديگه بهت نمي رسم

                                                                            وصال تو خياليه

 واي كه دلم چه حاليه

بازي هاي عروسكي

                                      آخ كه چه حيف شد كودكي

                                                                            يه كم برس باز به خودت

مي خوام بيام تولدت

اونوقتا اينجوري نبود

                                     راهت به اين دوري نبود

                                                                            حالا كه عاشقت شدم

نيستي ديگه مال خودم

پاييز چه فصل زرديه

                                     عاشقيم چه درديه

                                                                            گم شده باز بادبادكم

تو نمي ياي به كمكم ؟

مي خوام دستاتو بگيرم

                                     تو بموني من بميرم

                                                                            اونوقتا مهمونت بودم

دنيا رو مديونت بودم

اونقتا مجنونم بودي

                                     كلي پريشونم بودي

                                                                            قصه حالا عوض شده

صحبت يه تولده

قلبت رو دادي به كسي

                                     يه كم واسم دلواپسي

                                                                            مي ترسي كه من بشكنم

پشت سرت حرف بزنم

من مني كه بوسيدمت

                                     تو اون غروب كه ديدمت

                                                                            تو واسه من ناز مي كني

ناز مي كشم باز مي كني ؟

اين رسمشه نيلوفرم

                                     من كه ازت نمي گذرم

                                                                            عاشقي ام نوبتيه

آخ كه چه بد عادتيه

من نگرانم واسه تو

                                     قبله ي ديگران نشو

                                                                            اشكم به اين زلاليه

دل تو از من خاليه

تو مه عشق تو گمم

                                     هلاك يه تبسم

                                                                            تو شدي مال ديگري

چه جور دلت اومد بري

قفلا كه بي كليد شدن

                                     چشا به در سفيد شدن

                                                                            چه امتحان خوبيه

دوريت عجب غروبيه

بارون شديده نازنين

                                     از تو بعيده نازنين

                                                                            خاطره رو جا نذاري

باز من و تنها نذاري

 

+ نوشته شده در  جمعه 1384/11/21ساعت 9:28 بعد از ظهر  توسط نینا  | 

می ترسم


هزار بار آسمان را قسم دادم كه ديگر به چشمان گريان من نگاه نكند .

من از حقيقت بي پايان از تصويري بي نشان،از عشق يك آهو مي ترسم .

من از روزگار سنگدل، از بايدها و نبايدها مي ترسم،

مي ترسم از آغاز هر سرنوشت و از طلوع هر زيبايي.

             من از روح سرگردان زندگي،

                                   از گريزان بودن ياران مي ترسم،

                                                          از صداي پاي رهگذران مي ترسم.

از آنچه هستيم و هست مي ترسم از جاده بي انتهايي كه عاقبت مرا آواره خود خواهد ساخت مي ترسم.

از لحظه ها و ساعتهايي كه مرا نيز همانند خودشان بي عاطفه كرد .

مي ترسم از خود فراموشي دلهاي پاك، مي ترسم.

+ نوشته شده در  جمعه 1384/11/21ساعت 9:11 بعد از ظهر  توسط نینا  | 

 

آئيد تابگرييـم چون ابر در بهاران       كزسـنگ ناله خيزدروز وداع ياران

 

با ساربان بگوئيد احوال اشك چشمم        تا برشتر نبندد محمل به روز باران

 

لوكنت ساعت بيننا ما بيننا              وشمدت كيف نكررّ التعوديعــا

 

ايقنت ان من الدموع محدثاً              وعلمت ان من الحديث دموعاً

+ نوشته شده در  جمعه 1384/11/21ساعت 9:8 بعد از ظهر  توسط نینا  | 

سايت تبيان همگام با همه مسلمانان جهان انتشار 12 تصوير موهن از پيامبر اكرم (ص) در روزنامه يولند پوستن چاپ دانمارك در تاريخ سي‌ام سپتامبر را محكوم مي نمايد . *** سايت CNN اقدام به نظرسنجي درباره چاپ تصاوير موهن از پيامبر اكرم (ص) نموده است . از كليه كاربران سايت تبيان دعوت مي شود با مراجعه به سايت CNN و انتخاب گزينه No انزجار خود را از اين حركت حساب شده به جهانيان اعلام دارند . براي شركت در نظرسنجي به آدرس       http://edition.cnn.com/2006/WORLD/europe/02/02/cartoons.wrap/       مراجعه کنید

+ نوشته شده در  سه شنبه 1384/11/18ساعت 0:51 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/11/17ساعت 0:56 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

السلام علیک یا اباعبدالله

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1384/11/16ساعت 1:34 بعد از ظهر  توسط نینا  | 

پنجره


تو تنها دري هستي، اي همزبان قديمي
كه در زندگي بر رخم باز بوده است
تو بودي و لبخند مهر تو، گر روشنايي
به رويم نگاهي گشو ده ست
مرا با درخت و پرنده،
                  نسيم و ستاره،
تو پيوند دادي
تو شوق رهايي،
به اين جان افتاده در بند دادي
تو آغوش همواره بازي
براين دست همواره بسته
تو نيروي پرواز و آواز من، بر فرازي
           زمن نا گسسته
تو دروازه پر مهر و ماهي
تو مانند چشمي،
                كه دارد به راهي نگاهي
توهمچون دهاني، كه گاهي
           رساند به من مژده دلبخواهي
تو افسانه گو با دل تنگ من از جهاني
           من از باده صبح و شام تو مستم
وگر چند،پيمانه اي كوچك، از آسماني
 من اينك كنار تو، در انتظارم
چراغ اميدي فرا راه دارم
گر آن مژده اي همزبان قديمي
        به من دررساني
                   به جان تو
                           جان مي دهم، مژدگاني
+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/11/12ساعت 0:12 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

+ نوشته شده در  شنبه 1384/11/01ساعت 1:15 قبل از ظهر  توسط نینا  | 


اكنون زمان گريستن است اگر تنها بتوان گريست
يا به راز داري دامان تو اعتماد بتوان كرد
يا دست كم به درها، كه در آن احتمال گشودني هست
به روي نابكاران
با اين همه به زندان من بيا
كه تنها دريچه اش به حياط ديوانه خانه مي گشايد

 

+ نوشته شده در  شنبه 1384/11/01ساعت 1:14 قبل از ظهر  توسط نینا  | 


تورا اندازه ي شب هاي دوري دوست دارم
                                        تو را قدر تمام ملك هستي دوســـت دارم
برايم اين پريشــان حالي ها بعني عبـادت
                                        تو را جانا بر حق بت پرستـي دوست دارم

 

+ نوشته شده در  شنبه 1384/11/01ساعت 1:12 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

دستم را بگیر


دستم بگيـــر
دستم را تو بگيـــر
التماس دستم را بپذيـــر
درماني باش پيش از آنكه بميـــرم

 

                    

+ نوشته شده در  شنبه 1384/11/01ساعت 1:7 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم؛
تمام شب براي با تراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم؛
پس از يك جستوجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس تو را از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييده با حسرت جدا كردم؛
تورا گفتم چه مي گويي و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در زشتي از تنهايي و حسرت رها كردم؛
همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشم هايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم؛
نمي دانم چرا رفتي نمي دانم چرا ؟ شايد خطا كردم؛
و تو بي آنكه فكر غروب چشمان من باشي نمي دانم كجا؟ تا كي؟ براي چه؟ ولي رفتي!
...و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت
 … و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه برميداشت، تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد
… و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت ؛
كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد .
…و بعد از رفتنت دريا چه بقضي كرد
كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد و من با آنكه مي دانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد هنوز آشفته ي چشمان زيباي توام.
برگرد ،
ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد .

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/07/06ساعت 1:40 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

خيــال كردم تو هم درد اشـــنايي
                                                       به دل گفتم تو هم همرنگ مايي
خيال كردم تو هم در وادي عشق
                                                       اسيـــر حســرت و رنج و بلايـــــي
ندونستم تو بـــــي مهر و وفايـــي
                                                       نفهميـــــدم گرفتــــــار هوايـــــــي
ندونستم پس ازديـــدار شيــــرين
                                                       نهفته چهـــــــــــره تلخ جدايــــــي
تو كــه گفتي دلت عاشـــق ترينه
                                                       دلت عاشـــــق ترين قلب زمينـــه
هميشـــــــه مهربونــه با دل مـــن
                                                       براي قلب تنهــــــام همنشينــــــه
چرا بسته به تير بـــي وفايـــــــــي
                                                       شده قربانـي از اين خون، بهايــي
نفهميدي اميــــــــــد نا اميــــــــدي
                                                       رها كردي دلــم رفتـــــي كجايـــي
ز بس ازار دادي روز و شـــــــــب دل
                                                       دل ديوانه ام اخـــــــــر شــــد عاقل
دل قافل شد عاقل دست برداشــت
                                                        ز اميـــد خيالــــــــــي خام و باطل
نمي دانم …؟!
                   به خيالم غرق نيازم امشب ./

+ نوشته شده در  شنبه 1384/07/02ساعت 1:57 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

سرنوشت من

به سرنوشت بينديش كه چگونه تصويرگر جدايي هاست و بر من خرده مگير چرا كه دست تقدير اينگونه كتاب زندگيم را ورق زده بود.
گلايه كن ؛ گلايه كن از تمام آنهايي كه عشق پاك تو را در وجودم نابود كردند و رشته مهر و محبت مرا پاره كردند .
اي ناز پرورده روياهايم به آبي آسمان قسم كه تا زنده ام ياد و خاطره ات را در صفحه پاره پاره ذهنم پاك نمي كنم كه من بار ها تو را در خلوت تنهايي هايم صدا زدم و شعر با تو بودن را براي قلبم زمزمه كردم هر چند اكنون دگر هيچ گاه و به هيچ رقم نميتوانم بي تو بودن را احساس كنم.
 اما اين را بدان كه به خاطر عشق و خاطره گذشته حاضر نمي  شوم ياد تو را در مرداب دور افتاده ي ذهنم دفن كنم  . 

 

 


+ نوشته شده در  شنبه 1384/07/02ساعت 1:48 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

دلم هواتو کرده

ديشب دلم گرفته بود مثل هواي باروني
دلم هواتو كرده بود هواي شيرين زبوني
دلم مي خواست گريه كنم بگم كه سخته تنهايي
اي هم صدا، اي آشنا بگو كه پيشم مي موني
نمي دونم چه حالي وكجايي وچه مي كني
اما صدات تو گوشمه مي گي كه اينجا مي موني
رفتم كنار پنجره گفتم شايد ببينمت
ديدم محاله ديدنت چون گل بايد بچينمت
رو صندلي نشستم و يهو ديدم يه قاصدك
اومد نشست رو شونه هام خبر اورد اي آشنا
گفتم بگو آهي كشيد اومد نشست رو شونه هام
يواشكي چشماشو بست تا نبينه اشك چشام
مي گفت تو يه راه دور و سوت وكور
مسافري نشسته بود، مسافره غريب و دل شكسته بود
از تو همش شكوه مي كرد با اشك گرم و دل سرد
مي گفت كه يادت نمياد اون روزاي آخريه
چقدر دلش مي خواست كه تونگاش كني صداش كني
بهش بگي دوسش داري به شرطي تنهاش نذاري
تا اومدم بهش بگم برو بگو دوسش دارم پاش مي شينم
ديدم اونم رفته بود و منم دارم خواب مي بينم

+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 4:52 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

سر نوشت همين كه آخرش  بايد ببازيم

آخه عشق يعني رهايي، ولي ما قفس مي سازيم

 من مث يه دوره گردم كه بساطش پر درد ه

 عمريه تو شهر چشمات خندها شو گريه كرده

 مثل يك كوچه بن بست  بي چراغ بي عبورم

 يا يه شهر بي مسافر بي حضور  و سوت و كورم 

  ولي اين بار همه چيز فرق مي كنه ماه قشنگم

 من تا آخرش مي مونم ميدونم بايد بجنگم

 

+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 3:28 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

یه دوست می گه

هر وقت برات يه مشكل بزرگ پيش اومد ، نرو به خدا بگو من يه مشكل بزرگ دارم ، برو به مشكلت بگو من يه خداي بزرگ دارم
+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 3:24 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

مگذار خواب بر پلك هايت سنگيني كند
قصه ي عمو نوروز شنيدنيست
مبادا چشم باز كني و ببيني بنفشه ها پير شدند
خوب گوش كن
صداي پاي بهار را مي شنوي
لحظه ها را غنيمت شمار
قصه ي بابا نوروز شنيدنيست
مبادا در اين فصل سبز دوستي و مهرباني خواب چشم هايت را بربايد
+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 2:44 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

چیزی به جای بگذار

                 چيزي به جاي بگذار
                 نقاشي احمقانه بكش
                 يك شعر لي لي  لولو بخون
                 توي آشپز خانه ديرام ديرامي برقص
                 چيزي به جاي بگذار 
                 كه قبلاَ توي دنيا نبوده

                             

 


 

+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 2:40 قبل از ظهر  توسط نینا  | 

هنگامه ي پرواز بود ؛
ولي چه زود بال هايم سوختند    بال هايي بي عروج
                                        بال هايي كه از پس ميله هاي قفس ناله سر داده اند
در كوچه هاي بي رهگذر و روز هاي يخ بسته
                                       چه كسي هست كه اميد را هويدا مي كند

 



 

+ نوشته شده در  جمعه 1384/07/01ساعت 2:39 قبل از ظهر  توسط نینا  |